![]() |
Złe wychowanie Cameron Post - reż. Desiree Akhavan |
Jak leczyć, a może bardziej czy w
ogóle leczyć? Homoseksualizm – choroba, czy wolność jednostki?
Tytułowa Cameron Post (absolutnie
zjawiskowa Chloë Grace Moretz) zostaje przyłapana przez własnego chłopaka na miłości
lesbijskiej. Zesłana zostaje karnie na leczenie do katolickiego ośrodka
religijnego. Tam poznaje osoby z podobnymi skłonnościami, i poznaje specyficzne
metody.
Określenie homoseksualizmu chorobą
wywołuje współcześnie dziką pasję obrońców tej „przypadłości”. Nie wchodząc
jednak w dyskusje światopoglądowe przez wiele lat był on tak traktowany, z
opracowanymi, często drastycznymi metodami leczenia. Jedną z nich były ukazane
w filmie obozy religijne.
Film jednoznacznie potępia takie
praktyki, jednak robi to w bardzo stonowany sposób. Nie deprecjonuje samego
procesu, przedstawiając go w miarę łagodny sposób, skupiając się bardziej na
bohaterach, którzy nie mogą sobie psychicznie poradzić ze swoimi skłonnościami.
Niewątpliwą zaletą jest próba spojrzenia z punktu widzenia właśnie ludzi
homoseksualnych, którzy poza odmienną preferencją seksualną nie wyróżniają się
z grona swoich rówieśników. Ważne jest również to, że udaje się bardzo
kameralnie przedstawić miłość homoseksualną, film nie epatuje dosłownością, jak
chociażby sławetna scena jedzenia brzoskwini z tak chwalonego „Tamte dni, tamte noce”.
To typowe kino niezależne: kameralne,
stonowane, prowadzone w wolnym tempie. Jednak ma w sobie jakiś magnes przyciągający,
powodujący że wciąga, angażuje, intryguje. Duża w tym zasługa zarówno
zrównoważonej kompozycji scen (dłużyzny są, ale nie takie nachalne jak często w
tego typu filmach), ale przede wszystkim zjawiskowej Chloë Grace Moretz –
trzymającej film w garści.
Nie przeszkadza nawet, że film jest adaptacją
książki - bestsellerowej powieści Emily M. Danforth. Nawet jeżeli nie oddaje w
pełni ducha powieści to ma swój specyficzny styl, pozwalający ludziom o różnych
poglądach zastanowić się nad zasygnalizowanymi problemami.
![]() |
Złe wychowanie Cameron Post - Chloë Grace Moretz |
Atrakcją filmu są sceny wyimaginowane,
senne, które jednakże pozwalają wejść w umysł bohaterki, w jej marzenia,
pokusy, tęsknoty. Wielokrotnie można się złapać na tym, że dana scena odgrywa
się jedynie w głowie dziewczyny. Tutaj ponownie wychodzi znakomite aktorstwo
Moretz.
Ukierunkowanie filmu na percepcje z
punktu widzenia bohaterki ma jednak także swoje mankamenty. Na ekranie
pojawiają się bardzo wybiórczo dotyczące jej fakty, a zbyt wiele niedopowiedzeń
pasuje do kina niezależnego, ale stanowi przeszkodę w przekazie dla szerszej
widowni, a taką mógłby ten film, z korzyścią dla dyskusji o temacie
homoseksualizmu wśród młodzieży, pozyskiwać.
Bardzo udanie oddało się natomiast oddać
epokę, w której toczy się akcja – lata 90-te ub. wieku. To było o tyle ważne,
że podobne praktyki obecnie należą już do rzadkości (przynajmniej w takich
krajach jak USA). Subtelna dbałość o szczegóły scenograficzne, kostiumowe i charakteryzacje
pozwalają odczuć, że akcja dotyczy okresu minionego.
Ten film to przede wszystkim sygnał,
że o problemie homoseksualizmu można i trzeba rozmawiać bez zacietrzewienia i
jednostronnego spojrzenia. Obecnie niestety nierealne, bo tematyka LGTB stała
się zbyt upolityczniona i traktowana jako element zwalczania ruchów
religijnych. A popularność dużo gorszych filmów traktujących o tym temacie, z
epatowaniem scenami zbyt dosłownymi jest lepszym orężem niż taki stonowany, wchodzący
w psychikę osób homoseksualnych film. Tym milsze zaskoczenie, że został zauważony
na festiwalach (Sundance) i wchodzi do polskich kin – po cichu, bez pompy, ale
z ładnym plakatem.
Plusy:
- Chloë Grace Moretz
- ukazanie tematu od strony psychiki osoby homoseksualnej
- dbałość o ukazanie epoki sprzed 20 lat
Minusy:
- jednostronność przekazu
- monotonne, przedłużane sceny
- przesadnie dużo niedopowiedzeń
- oczywista puenta
Zwiastun:
Tytuł oryginalny: The Miseducation of Cameron Post
Polska premiera: 25 stycznia 2019
Dystrybutor: Aurora Films
Produkcja: USA
Rok: 2018
Gatunek: dramat
Festiwale: Sundance (nagroda główna), Transatlantyk, American Film
Festival
- reżyseria: Desiree Akhavan
- scenariusz: Desiree Akhavan, Cecilia Frugiuele
- muzyka: Julian Wass
- zdjęcia: Ashley Connor
- obsada: Chloë Grace Moretz, John Gallagher Jr., Sasha Lane, Forrest Goodluck, Jennifer Ehle


No comments:
Post a Comment