Wspomnienie lata – wakacje młodości (ocena: 8/10)

Wspomnienie lata, reżyseria Adam Guziński

Sarkastyczne brawa dla dystrybutora, który po trzech latach od produkcji, wprowadza ten sentymentalny film na pojedyncze seanse w kinach studyjnych.

Słoneczne wakacje w małym miasteczku. Zasmucony nastoletni syn podąża za matką. Przechodząc przez przejazd kolejowy niespodziewanie się zatrzymuje. Nadjężdza pociąg. Przerażona matka krzyczy z rozpaczy. To jedynie zakończenie historii. W retrospekcji ukazane są wydarzenia poprzedzające tak dramatyczne zachowanie: samotne wakacje, ojciec na kontrakcie zagranicą, nocne wyjścia odpicowanej matki, przybycie atrakcyjnej dziewczyny.

 

Woda z Warszawskiego Festiwalu Filmowego 2016

• historia dziecka muszącego zmierzyć się z trudną sytuacją, owianą tajemnicą, osadzoną w realiach lat 70-tych, sposób ukazania tego okresu jest niewątpliwą zaletą filmu,
• minimalistyczna i wolna narracja, pasująca jednak idealnie do treści filmu,
• wiele niedopowiedzeń, widz sam musi domyślać się przekazu reżysera, film wymaga więc wysiłku od odbiorcy,
• interesująca obsada aktorska: debiutant Max Jastrzębski, ale także doświadczony Robert Więckiewicz,
• melancholijna muzyka plus piosenki Anny Jantar.

Ogień z Falenicy 2019

Nastrojowe kino, ze wstrzemiężliwym scenariuszem i porywającym aktorstwem. Dbałość o odwzorowanie klimatu wakacji w okresie PRL oddanych w charakteryzacji, scenografii i kostiumach, a nawet takich szczegółach jak czołówka lata z radiem. Wielu widzom uruchomią się sentymentalne wspomnienia. Film porusza kwestie typowo społeczno-rodzinne więc abstrahuje od oceny tamtego systemu, dzięki czemu przypominają się sentymentalne elementy jak nieodłoączne kryształy w toporonych regałach, czy też mikroskopijne szachy. W niezwykły sposób budowana jest dramaturgia. W zasadzie kluczowe elementy, jak romans matki, czy stosunek seksualny koleżanki nie są ukazywane na ekranie, ale w sposób czytelny podane do odczytywania. Z niezwykłą umiejetnością skontruowano poszczególne sceny, dzięki czemu nawet wylany barszcz na białą sukienkę ma niezwykle mocny wydźwięk. Umiejętność i łatwość z jaką udaje się przekazać i klimat, i istotę historii jest rzadko spotykana, w często przekombinowanym i przeintelektualizowanym kinie. Ten film wręcz porywa do zadumy, zbliża do bohaterów – którzy stają w obliczu trudnych decyzji. Świetnie odczytują to aktorzy, a role Maxa Jastrzębskiego i Urszuli Grabowskiej wręcz porywają. Jedynie pojawienie się zbyt popularnego jak na taką produkcję Roberta Więckiewicza trochę psuje nastrój. Utyskiwać można również za niepotrzebnie rozwiązane dramaturgicznei zakończenie. Ale to i tak wspaniały film, szkoda że zupełnie nie rozpromowany.

Plusy:

• klimat
• dramaturgia scen
• życiowa historia
• aktorstwo
• oddanie ducha epoki
• zdjęcia

Minusy:

• Robert Więckiewicz
• dopowiedziane zakończenie

Zwiastun:

Polska premiera: 8 marca 2019 (dwa lata po produkcji!!!!)

Produkcja: Polska

Rok: 2016

Gatunek: dramat

• reżyseria i scenariusz: Adam Guziński
• obsada: Max Jastrzębski, Urszula Grabowska, Robert Więckiewicz, Paulina Angielczyk, Jakub Lustyk